BARBET

BRUNO

Bruno

Barbet, mały niedźwiedź o wielkim sercu. Bezpośredni i skoncentrowany na człowieku, pogodny i zawsze gotowy do zabawy czy pracy. Ma magiczną moc dopasowywania się do ludzi i sytuacji, co sprawia, że zawsze jest mu z nami po drodze, a w jego towarzystwie każdy czuje się najważniejszy na świecie. Każdy właściciel Barbeta dobrze wie, jak błyskawicznie zmienia on naszą optykę, nawet nie dostrzegamy tego subtelnego momentu, w którym to my i wszystkie nasze sprawy zaczynają krążyć tylko wokół niego, a Barbet na zawsze staje się ścisłym centrum naszego wszechświata.


Nazwa rasy wywodzi się od „barbe”, francuskiego słowa oznaczającego brodę, która jest charakterystycznym atrybutem Barbeta.

BARBET – SPECYFIKA RASY


BARBET – francuski pies dowodny (fr. Griffon d’Arret) jest bardzo starą i rzadką rasą psów myśliwskich używaną do polowań na zwierzynę i ptactwo wodne. Populacja Barbetów jest niewielka i bardzo rozproszona, najwięcej przedstawicieli tej rasy mieszka współcześnie w Holandii. Polskie pogłowie regularnie się powiększa, ale wciąż trudno spotkać Barbeta nawet na psich wystawach. To świetny i wszechstronny pomocnik myśliwego, płoszy, wystawia i aportuje zwierzynę, a jego długa i wełnista, wodoodporna szata zapewnia mu perfekcyjną ochronę przed zimnem i wodą, dzięki czemu może pracować nawet w ekstremalnie trudnych warunkach i ciężkim terenie, gdzie wiele ras psów zwyczajnie nie daje rady. Dzisiaj rasa należy do grupy psów aportujących, płochaczy i psów dowodnych, czyli do VIII grupy FCI, choć do 1986 roku, przez prawie 100 lat, należała do grupy wyżłów i psów gończych, stąd francuska nazwa Griffon d’Arret.

Barbet to pies rustykalny, o naturalnym i swobodnym wyglądzie, który stanowi charakterystyczną cechę tej rasy. Długi, wełnisty i obfity włos pokrywa równomiernie całe ciało. Obfita szata nie linieje i nie wydziela nieprzyjemnego zapachu tak typowego dla innych psów, nawet gdy jest mokra, wymaga jednak regularnego czesania, by utrzymać włos i skórę w zdrowiu i dobrej formie. To pies długowłosy i tak powinien być prezentowany na wystawie, dopuszczalne są niewielkie korekty długości szaty, by ułatwić psu pracę w terenie, albo w celu okresowego „odświeżenia” uszkodzonego włosa.

Barbet jest psem średniego wzrostu o mocnej i proporcjonalnej budowie ciała, szerokiej czaszce, głębokiej, okrągłej klatce piersiowej, długim i nisko osadzonym ogonie, który na końcu formuje charakterystyczny haczyk i nigdy nie jest noszony nad grzbietem. Wzrost w przypadku suk wynosi 53-61 cm, a samców 58-65 cm, waga około 17 – 28 kg. Duże rozbieżności w wyglądzie i wymiarach dzisiejszych psów widoczne są na pierwszy rzut oka, a mają swój związek z pogmatwaną historią rasy i krzyżowaniem Barbetów z innymi rasami psów, o której można przeczytać TUTAJ. Pierwotny standard rasy klasyfikował Barbeta jako psa średniego i dzisiaj odpowiedzialni, świadomi hodowcy wciąż starają się trzymać tego średniego rozmiaru. Największe piętno na wyglądzie współczesnego Barbeta odcisnął wpływ pudla. Współcześnie trudno mówić o Barbecie jako o jednolitej w typie rasie, ponieważ wyraźnie można zauważyć dwa odrębne typy:

  • Vieux Barbet– czyli Barbet starego typu, wywodzący się z starych francuskich linii. Psy w tym typie są mniejsze, o mocnym kośćcu, kędzierzawym, naturalnie opadającym, łatwym w pielęgnacji włosie. Różnica w typie dotyczy nie tylko wyglądu zewnętrznego. Psy starego typu charakteryzują się również stabilnym charakterem i ogromną pasja do pracy.
  • Modern Barbet– linie oparte na wprowadzonym z fatalnym skutkiem w latach 80 ubiegłego wieku do rasy pudlu. Rodowody psów z tych linii opierają się głównie na pudlach i mieszańcach innych ras, choć trudno w to uwierzyć, niektóre z tych psów nie mają w sobie nawet 1% krwi Barbeta…Ekstremalny wzrost przy małej masie, która jest wynikiem słabego, lekkiego kośćca oraz ciężki w pielęgnacji, suchy i mocno skręcony włos, to właśnie negatywny wpływ genów pudla. Jeśli chodzi o charakter, to bardzo często są to psy o niezrównoważonym, wybujałym temperamencie, hiperaktywne, o słabych predyspozycjach do pracy. Zdarza się nawet i to wcale nierzadko, że psy te nie chcą pływać, albo wręcz boja się wody.

Jesienna Poli

ISTOTNE FAKTY I KILKA MITÓW NA TEMAT BARBETÓW:


 

BARBET BEZ WĄTPIENIA JEST:

 

  • genialnie uniwersalnym, wszechstronnym psem, który świetnie sprawdza się nie tylko w swojej podstawowej roli wielofunkcyjnego psa myśliwskiego, ale również w kynoterapii, psich sportach, tropieniu, jako przewodnik niewidomych itp. Bardzo szybko adaptuje się do stylu i trybu życia swojej rodziny i nie ma dla niego znaczenia czy mieszka na wsi, czy w mieście, w domu, czy w bloku, pod warunkiem jednak, że zapewnimy mu odpowiednią dawkę ruchu, bo Barbet to pies wesoły, zawsze chętny do zabawy, pracy i pełen energii. Nie jest typem kanapowca, któremu wystarczą tylko spokojne spacery u boku pana, potrzebuje zdecydowanie większego ładunku emocji oraz rozrywek ruchowych jak i intelektualnych. Jeśli pies nie pracuje to, oprócz codziennego porządnego wybiegania, mile widziane będą wszelkie zabawy węchowe, aportowanie, czy ulubione przez Barbety pływanie. Nie wyobrażam sobie, by pies z tak żywiołowy i inteligentny mógł spędzać całe dnie bezczynnie.
  • psem wyjątkowo inteligentnym. Bardzo szybko się uczy oraz jest bardzo skupiony na człowieku i pracy, więc nawet niedoświadczony przewodnik szybko osiąga postępy w szkoleniu psa. Równocześnie wymaga dużej konsekwencji w prowadzeniu od pierwszych miesięcy życia, bo równie szybko jak się uczy (wszystkiego, tego co nam się nie podoba również), tak szybko się nudzi powtarzanymi bez końca zadaniami oraz doskonale wykorzystuje wszelką naszą niekonsekwencję i słabe strony, to naprawdę wnikliwy obserwator. Barbet to silny i niestrudzony pies użytkowy, ale równocześnie jest psem bardzo wrażliwym o delikatnej psychice, metody szkoleniowe powinny być więc tylko pozytywne.
  • rasą o wyjątkowo łagodnym, stabilnym charakterze i niewybujałym temperamencie, a także dużej empatii i wrodzonej delikatności, doskonale więc sprawdza się w pracy psa terapeutycznego, a także przewodnika niewidomych. Dzięki tym cechom nadaje się zarówno dla rodzin z dziećmi, a także jako towarzysz aktywnych osób starszych. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie Barbety wpisują się w ten opis i zdarzają się czasami osobniki nerwowe bądź agresywne. Tutaj szczególną odpowiedzialnością powinni wykazać się hodowcy, nie dopuszczając do rozrodu psów o niepewnej psychice. Generalnie jednak statystyczny Barbet jest dokładnie taki, na jakiego wygląda, to wesoły, kudłaty misiek.
  • bezkonfliktowym i przyjaznym dla innych psów i zwierząt domowych, a także niespodziewanych ogrodowych gości, jak w naszym przypadku jeże, czy kury sąsiadów, które często do nas zaglądają mimo obecności dwóch futrzaków zupełnie się nie boją. Nasze Barbety bardzo ostrożnie podchodzą, by się przywitać i jeśli czują choć odrobinę niepokoju ze strony małego kolegi, powoli i bezgłośnie się wycofują.
  • rasą, która kocha wodę bez względu na porę roku i temperaturę. Pływanie to największa pasja Barbetów. Nie potrafią przejść obojętnie obok rzeki czy jeziora, a każda okazja do kąpieli jest witana z wielkim entuzjazmem. Nie ma tutaj znaczenia wielkość, czy głębokość zbiornika…kałuża pełna błota, czy rów melioracyjny o wątpliwym aromacie też doskonale się nada. Barbety świetnie pływają i aportują z wody, a ich wodoodporna okrywa włosowa sprawia, że nie marzną nawet przy bardzo niskich temperaturach. Oba nasz psy swoje pływackie debiuty miały w wieku około 3 miesięcy i oba zimową porą w lodowatym górskim strumieniu. U Poli chęć i radość z pływania była tak duża, że w mimo silnego nurtu i niskiej temperatury ciężko było ją namówić do wyjścia na brzeg. Pojęcie nieodpowiedniej pogody, czy nieodpowiedniego miejsca na spacer jest obce Barbetom, to psy do pracy w najtrudniejszym terenie i ekstremalnej pogodzie i czasami mam wrażenie, że im trudniej i brudniej tym fajniej. Warto mając Barbeta przyswoić sobie pewną zasadę: „Nie ma złej pogody są tylko nieodpowiednie ubrania”, Barbet przecież zawsze jest odpowiednio ubrany i liczy na nasze towarzystwo… Jest takie stare francuskie powiedzenie, które mówi: „Być ubłoconym jak Barbet”, już chyba wiecie co oznacza?
  • długowłosym psem o obfitej szacie, o rustykalnym, raczej wiejskim wyglądzie. Naturalność jego wyglądu to cecha bardzo pożądana i nie jest wskazana żadna przesadna ingerencja w kształt i długość jego okrywy włosowej. Włos podcinamy, modelujemy w sytuacji kiedy jest mocno zniszczony i chcemy go wzmocnić lub „odświeżyć” albo by ułatwić psu pracę. Jeśli marzy nam się układanie i cięcie włosa w wymyślne fryzury lub golenie sierści, może warto rozważyć jednak zakup pupila innej rasy. Długi, wełnisty włos chroni Barbeta nie tylko przed zimnem i wodą, ale również przed upałem i nadmiernym nagrzaniem. Nim nadmiernie skrócimy, bądź zgolimy psa na lato zastanówmy się, na co narażamy Barbeta pozbawiając go tego naturalnego buforu w postaci gęstego włosa. Grozi mu przegrzanie i udar, a białej i delikatnej skórze oparzenia słoneczne. Oczywiście włos, by mógł spełniać swoją ochronną funkcję, musi być rozczesany i pozbawiony zatrzymującej ciepło warstwy filcu. Decydując się na Barbeta warto mieć świadomość, że jego obfity włos wymaga regularnej pielęgnacji, na którą musimy znaleźć czas. Jeśli pies pochodzi z linii o dobrej jakości włosa, pielęgnacja będzie łatwa, jeśli natomiast włos okaże się kiepskiej jakości, może okazać się cotygodniowym, wielogodzinnym koszmarem…Jeszcze raz podkreślę tutaj, warto sprawdzić wcześniej „co w naszym szczeniaku piszczy” i zainteresować się pochodzeniem malucha i jakością włosa jego przodków.

Woda to żywioł Barbetów

BARBET ZDECYDOWANIE NIE JEST:

 

  • psem hipoalergicznym. Mit o rzekomej hipoalergiczności Barbeta, jak i innych ras, to tak naprawdę zwykłe puste hasło marketingowe stosowane przez niektórych hodowców, by podkręcić sprzedaż, nie ma to żadnego odniesienia w rzeczywistości. Jeśli jesteś alergikiem, to zawsze warto osobiście przekonać się, czy konkretny pies wywołuje u ciebie lub twoich dzieci reakcję alergiczną i spotkać się z naszymi psami, nim zaplanujesz kupno szczeniaka.

  • rasą nie wymagającą żadnych badań hodowlanych, rasą w pełni zdrową. Powiedzmy sobie otwarcie, takie rasy nie istnieją…Kolejny mit, który dosyć często można usłyszeć, ma on za zadanie jedynie pomóc w sprzedaży nierzetelnym hodowcom, których psy nie są badane z różnych względów. Rozprzestrzenianie chorób genetycznych możemy ograniczyć jedynie konsekwentnie badając psy przeznaczone do hodowli i eliminując z niej osobniki chore. Hodowca, który z jakiegoś powodu tego nie robi, całą odpowiedzialnością za przyszłe problemy obarcza właścicieli szczeniąt, bo to oni później będą zmagać się z cierpieniem swoich podopiecznych, również finansowo…Barbety przeznaczone do rozrodu wymagają sprawdzenia stawów biodrowych i łokciowych oraz badania oczu pod kątem dziedzicznych chorób. Choć innymi chorobami Barbet nie jest obciążony bardziej niż pozostałe rasy, warto przed zakupem szczeniaka przyjrzeć się jego pochodzeniu i unikać psów wywodzących się z linii opartych na pudlach, ponieważ wiele współcześnie pojawiających się problemów ze zdrowiem i charakterem ma genezę właśnie w tej rasieBarbety na beskidzkim szlaku

  • psem nadającym się do stróżowania. Ze względu na swój łagodny charakter i całkowicie pozbawione agresji usposobienie, a także niewielki instynkt terytorialny nie spełni się w roli obrońcy domu i podwórka. Barbet nie jest psem nadmiernie szczekającym, więc również niekoniecznie zaalarmuje nas, gdy ktoś się zbliża. Możemy się natomiast spodziewać, że każdy, nawet niechciany przez nas gość, będzie witany z radością i zapraszany do wspólnej zabawy

  • psem do trzymania w kojcu na zewnątrz, ani mieszkającym na stałe w ogrodzie, ponieważ: 1. Patrz punkt wyżej; 2. Jest psem bardzo towarzyskim o ogromnej potrzebie ciągłego kontaktu z człowiekiem. Podąża wszędzie za swoją rodziną, nawet w domu przemieszcza się tam, gdzie jego „stado” aktualnie przebywa i lubi mieć wszystkich „na oku”; 3. Barbet to typ psa, który jest jak cień, zawsze blisko swojego pana. Na opis tego stanu rzeczy Francuzi mają kolejne powiedzenie: „Podążać za kimś jak Barbet”, co doskonale oddaje charakter tej rasy.

  • wymuskanym psem kanapowym, którego głównym zadaniem ma być leżeć i pachnieć. To pies myśliwski, o sporym temperamencie i potrzebach ruchowych. Zanim ulegniemy jego niewątpliwej urodzie i urokowi osobistemu i postanowimy zrobić z Barbeta domową pluszową maskotkę, zastanówmy się, czy nie inna rasa przypadkiem nie pasuje do nas lepiej…

Wodne szaleństwa Poli

Komentowanie jest wyłączone