BARBET – STANDARD RASY

FRANCUSKI PIES WODNY

BARBET

Wersja polska: kwiecień 2010 (FCI – St.N° 105 /29. 03. 2006)

POCHODZENIE:

Francja

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:

21.02.2006.

UŻYTKOWOŚĆ:

Pies do polowania na ptactwo wodne; podobnie jak inne psy wodne, jest więcej niż tylko aporterem: wyszukuje i wypłasza ptactwo, ukryte w zaroślach i trzcinach, i aportuje strzelone sztuki. Bardzo odporny na zimno, powinien iść do wody bez względu na pogodę.

KLASYFIKACJA FCI:

Grupa 8

Aportery, płochacze,psy wodne.

Sekcja 3

Psy wodne.

Obowiązują próby pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:

Bardzo stara rasa, pospolita w całej Francji, wykorzystywana do polowań na ptactwo wodne. Opisana już w XVI wieku.

WRAŻENIE OGÓLNE:

Średniej wielkości, naturalny pies o gęstej, wełnistej sierści, dającej doskonałą ochronę przez zimnem i wilgocią. Sierść tworzy brodę (po francusku barbe), stąd nazwa rasy – Barbet.

WAŻNE PROPORCJE:

Kufa nieco krótsza od czaszki.

Długość tułowia nieco większa od wysokości w kłębie.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:

Opanowany, bardzo przywiązany do właściciela, towarzyski, uwielbia wodę, nawet bardzo zimną.

GŁOWA:

Sierść na głowie opada aż na grzbiet nosa. Broda obfita i długa, wąsy na całej długości kufy.

MÓZGOCZASZKA:

Czaszka:

Zaokrąglona i szeroka.

Stop:

Wyraźny.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos:

Duży, o dobrze rozwartych nozdrzach, czarny lub czekoladowy, w zależności od umaszczenia.

Kufa:

Raczej kanciasta. Grzbiet nosa szeroki.

Wargi:

Grube, dobrze pigmentowane, całkowicie zakryte długim włosem. Krawędzie warg czarne lub brązowe.

Uzębienie:

Szczęki jednakowej długości. Zgryz nożycowy, mocne uzębienie, siekacze duże i równo ustawione.

Oczy:

Okrągłe, pożądane ciemno brązowe. Powieki czarne lub brązowe.

Uszy:

Nisko osadzone (na wysokości oczu lub niżej), długie, płaskie, porośnięty długim, sznurowatym włosem. Ułożone wzdłuż kufy uszy sięgają sierścią

co najmniej 5 cm poza nos, a sama małżowina sięga dalej, niż kącik warg.

SZYJA:

Krótka i mocna.

TUŁÓW:

Grzbiet:

Mocny i pewny.

Lędźwie:

Wysklepione, krótkie i mocne.

Zad:

Krągły, oglądany z boku jest płynnym przedłużeniem lędźwi.

Klatka piersiowa:

Szeroka, pojemna, głęboka – sięga łokcia, zaokrąglona, ale nie beczkowata.

OGON:

Lekko wzniesiony, w ruchu noszony powyżej poziomu grzbietu, nisko osadzony, z haczykiem na końcu.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Łopatka:

Ukośna. Kąt w stawie barkowym od 110° do 115°.

Ramię:

Mocne, dobrze umięśnione.

Przedramię:

Proste, pionowe, o mocnym kośćcu, porośnięte długą sierścią.

KOŃCZYNY TYLNE:

Udo:

Skośnie ustawione, dobrze umięśnione.

Staw skokowy:

Niski, dobrze kątowany.

Śródstopie:

Pionowe.

ŁAPA:

Duża, okrągła, mocno owłosiona.

CHODY:

Swobodne, kończyny poruszają się równolegle wobec linii środkowej tułowia. Umiarkowanie długi wykrok, mocny napęd kończyn tylnych.

SKÓRA:

Stosunkowo gruba.

SZATA:

SIERŚĆ:

Długa, wełnista i kędzierzawa, może tworzyć sznury. Równomiernie pokrywa całe ciało, wygląda naturalnie – ta naturalność jest niezbędną cechą rasy. Modelowanie sierści dopuszczalne o tyle, o ile przydaje się psu w pracy lub ułatwia codzienne utrzymanie.

MAŚĆ:

Jednolicie czarna, szara, czekoladowa, płowa, piaskowa lub biała, łaciata z mniejszymi lub większymi łatami. Dopuszczalne rozmaite odcienie płowe i jasno płowe. Pożądany jednakowy odcień na całym ciele.

WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie:

psy:

58cm – 65cm

suki:

53cm – 61 cm

Tolerancja +/- 1cm

WADY:

Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

  • Głowa lekka i wąska, kufa wąska i zbyt długa, cienkie wargi. Przodozgryz lub tyłozgryz, krzywe szczęki.
  • Jasne oczy.
  • Uszy osadzone wysoko (powyżej linii oka), cienkie, krótkie, wąskie.
  • Szyja długa i cienka.
  • Zapadnięty grzbiet.
  • Lędźwie długie i słabo związane.
  • Poziomy zad.
  • Klatka piersiowa wąska.
  • Ogon wysoko osadzony, zakręcony nad grzbietem lub leżący na grzbiecie, zbyt krótki lub z natury szczątkowy.
  • Strome łopatki.
  • Cienkie ramię.
  • Słaby kościec kończyn przednich, pióra.
  • Kończyny tylne: płaskie, słabo umięśnione uda, strome stawy skokowe, pióra, wilcze pazury. Wąska, mała, słabo owłosiona łapa.
  • Cienka skóra.
  • Sierść krótka, szorstka, nie dość wełnista ani lokowata.
  • Maść: inna niż wymienione we wzorcu.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub wyraźna lękliwość
  • Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

N.B. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

 

Komentowanie jest wyłączone